و به او گفته شد : كدام صدقه بهتر است ؟ گفت : ان تصدق و انت صحيح تخاف الفقر و تامل الغنى و لا تمهل حتى اذا بلغت الحلقوم قلت : لفلان كذا و لفلان كذا و قد كان لفلان كذا ، « آنكه در حال تندرستى كه بيم فقر دارى و توانگرى را آرزومندى صدقه دهى ، نه آنكه بمانى تا جان بگلوگاه رسد و آنگاه بگويى : چنين چيزى مال فلان و چنان چيزى مال فلان است و آن چيز هم از فلانى بوده است . » و گفت : من انفق على امرأته و ولده و اهل بيته فهو له صدقة ، و من سره الانساء فى الأجل و المد فى الرزق فليصل رحمه ، « كسى كه بر زنش و فرزندان و خاندانش انفاق كند ، همان براى او صدقه است ، و كسى كه از طول عمر و وسعت رزق شادمان مىشود ، بايد صله رحم كند . » و گفت : ما من ذنب اجدر ان يعجل الله عقوبته فى الدنيا مع ما يدخر له فى الآخرة من البغى و قطيعة الرحم ، « گناهى از ستم و قطع رحم بپيش انداختن خدا عقوبتش را در دنيا علاوه بر آنچه براى آخرتش ذخيره مىكند ، سزاوارتر نيست . » و مردى نزد وى آمد و گفت : با كه نيكى كنم ؟ گفت : امك و اباك و اخاك و اختك و ادناك ادناك ، « بمادرت و پدرت و برادرت و خواهرت و به ترتيب بخويش نزديكترت . » و گفت : يقول الله تبارك و تعالى : من وقر اباه اطلت فى ايامه ، و من وقر امه رأى لبنيه بنين ، « خداى تبارك و تعالى مىگويد : هر كس پدر خويش را بزرگ دارد ، بر روزهاى او بيفزايم ، و هر كس مادر خويش را بزرگ دارد براى پسران خود پسرانى خواهد ديد . » و گفت : الا انبئكم باكبر الكبائر ؟ : الاشراك بالله و عقوق الوالدين و قول الزور ، « آيا شما را به بزرگترين گناهان كبيره خبر ندهم ؟ : براى خدا انباز گرفتن و بر پدر و مادر ستم كردن ، و سخن دروغ گفتن . »